Ligji per Autopsin WEB

L I G J

Nr.7830, datë 15.6.1994

PER AUTOPSITE

Në mbështetje të nenit 16 të ligjit nr. 7491, datë 29.4.1991 “Për dispozitat kryesore Kushtetuese”, me propozimin e Këshillit të Ministrave,

                      KUVENDI POPULLOR

                   I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË

                         V E N D O S I :

                             Neni 1

       Përcaktimi i vdekjes së një personi të shtruar ose jo në

një institucion shëndetësor kryhet nga ana e mjekut kurues ose të

një mjeku tjetër, në bazë të kritereve mjekësore të shënjave të

vdekjes.

                           Neni 2

       Autopsia, që mund të jetë anatomo-patologjike ose

mjekoligjore, nuk mund te kryhet pa kaluar 12 orë nga casti i

vdekjes. Në raste të jashtëzakonshme autopsia mund të bëhet edhe

në një interval kohe më të shkurtër, por jo më parë së katër orë

pas vdëkjës dhë vëtëm pasi vdekja të jetë vertetuar nga dy mjekë.

                              Neni 3

       Kur vdekja ndodh në institucionet shëndetësore, autopsia

anatomo-patologjike bëhet në rastet kur shefi i shërbimit ose i

pavionit kërkon verifikimin e diagnozës a të shkakut të vdekjes.

       Kur shefi i shërbimit a i pavionit nuk e kërkon autopsinë,

ose kur vdekja ndodh jashtë institucioneve shëndetësore, autopsia

anatomo-patologjike bëhet vetëm me kërkesën e të afërmve të të

vdekurit sipas radhës së afërsisë gjinore deri në shkallën e

tretë, ose me kërkesën që pacienti mund të ketë bërë me shkrim a

me gojë para vdekjes.

       Në të gjitha rastet e vdekjeve të fëmijëve të porsalindur

në institucionet shëndetësore, bëhet autopsi anatomo-patologjike.

                            Neni 4

       Në të gjitha rastet autopsia anatomo-patologjike bëhet në

mënyrë të shkallëzuar deri në realizimin e qëllimit për të cilin

kryhet.

                           Neni 5

       Nëse gjatë kryerjes së autopsisë anatomo-patologjike

gjënden të dhëna që dëshmojnë për një vdekje kriminale, autopsia

duhet të ndërpritet menjëherë dhe mjeku anatomo-patolog që kryen

autopsinë, pasi të ketë përshkruar hollësisht shënjat e

vërejtura, drejtperdrejt ose nëpërmjet drejtorisë së spitalit,

lajmëron organet e prokurorisë a të policise hetimore, të cilat

marrin masat e nevojshme dhe japin udhëzimet e duhura per t’u

vazhduar si autopsi mjekoligjore.

                         Neni 6

       Autopsia mjekoligjore për zbulimin e shkaqeve e te

mekanizmit të vdekjeve kriminale, ose qe dyshohen si të tilla,

kryhet në mënyrë të detyrueshme në bazë të urdhrit me shkrim të

prokurorisë, gjykatës a policisë hetimore për të gjitha rastet

e :

       – vdekjeve me dhunë të llojeve të ndryshme : vrasje,

vetëvrasje, aksident, lezione mekanike, helmime, asfiksi

mekanike, veprimi i temperaturave ekstreme, korrent elektrik dhe

cdo lloj tjetër dhune;

       – në vdekjet e papritura jashte ose brenda institucioneve

shëndetësore, kur nuk dihet me saktësi shkaku i vdekjes;

       – në vdekjet e fëmijëve të porsalindur, që kanë lindur

jashtë institucioneve shëndetësore;

       – në vdekjet e personave të panjohur ose të kufomave të

copëtuara a të kalbëzuara;

       – në vdekjet e pacientëve në institucionet shëndëtesore,

kur ka pretendime nga të afërmit për trajtimin mjekësor të tyre.

                             Neni 7

       Në rastet e parashikuara në nenin 6, organet e

prokurorisë, të policise hetimore dhe të ruajtjes së rendit janë

të detyruara të marrin të gjitha masat për kryerjen e autopsisë

në kushte sa me optimale (transportimi i kufomës në morg ose në

vendin ku do të kryhet autopsia, sigurimi i personelit mjeko-

ligjor gjatë autopsisë, sigurimi i transportimit të materialeve

të marra për ekzaminime plotësuese në laboratorët përkatës,

etj.).

                            Neni 8

       Në rastet e vecanta të vdekjeve mjekoligjore, ku shkaku i

vdekjes dhe mekanizmi i saj vlerësohen te qarta prej organeve

kompetente të drejtësisë, mund të lejohet marrja e kufomes nga

familja, pa iu nënshtruar autopsisë.

                             Neni 9

       Mjeku specialist që kryen autopsinë, duhet të veprojë me

takt dhe të marrë të gjitha masat që kufoma t’u paraqitet pas

autopsisë të afërmve të saj në gjendje normale, duke respektuar

kështu të gjitha ndjenjat e tyre.

                              Neni 10

       Vërtetimi i shkakut të vdekjes jepet me shkrim nëpërmjet

përpilimit te skedës së vdekjes, që është dokumenti mjekësor e

ligjor, i cili lejon shërbimin funeral të kryëjë formalitetet e

varrimit.

                             Neni 11

       Skeda e vdekjes plotësohet nga mjeku kurues që i ka kuruar

për kufomat e personave që nuk i janë nënshtruar autopsisë, nga

specialisti anatomo-patolog për kufomat e personave që i janë

nënshtruar autopsisë anatomo-patologjike dhe nga specialisti

mjekoligjor për kufomat e vdekjeve kriminale. Në rastin e fundit

skeda e vdekjes shoqërohet edhe me një leje varrimi nga ana e

organeve që kanë kërkuar ekspertimin.

                            Neni 12

       Varrimi i një kufome kryhet si rregull jo më parë se 12

orë nga koha e vdekjes dhe jo më vonë se 24 orë nga casti i

vërtetimit të saj.

                          Neni 13

       Për zbatimin e ketij ligji ngarkohen organet e drejtësisë,

të rendit publik dhe Ministria e Shëndetësisë dhe e Mbrojtjes së

Mjedisit.

                           Neni 14

       Dekreti nr. 1220, datë 9.2.1951 “Për autopsitë”, si dhe

cdo dispozitë tjetër që bie në kundërshtim me këtë ligj,

shfuqizohen.

                             Neni 15

Ky ligj hyn në fuqi 15 ditë pas botimit në “Fletoren zyrtare”.

Shpallur me dekretin nr. 869, date 22.6.1994 te Presidentit te Republikes se Shqiperise, Sali Berisha